SexySheep

Kilka lat temu zmarła moja babcia i jeszcze tego samego roku dziadek. Zostało po nich mieszkanie, rzecz jasna z całym umeblowaniem.

Po wszystkich sprawach spadkowych, ogólnym pogodzeniem się ze stratą bliskich nadszedł czas na porządki w owym mieszkaniu.
Zabraliśmy drobiazgi obdarzone sentymentem, rzeczy osobiste, wartościowe itp. Problem był z meblami, telewizorem i wersalkami. Tak się złożyło, że mój telewizor się zepsuł w tym czasie, kiedy szukaliśmy kogoś, kto by zechciał zabrać sobie meble. Ok - jedną rzecz mamy z głowy, tym bardziej, że dziadek kupił go całkiem niedawno i porządny sprzęt. Mieliśmy go zabrać później, po meblach.
Znalazła się rodzina, która straciła wszystko w wyniku napadu agresji kogoś z domowników - ot syn potrzaskał wsie meble. To byli znajomi znajomej siostry mojej cioci czy jeszcze tam dalej. Musieli tylko załatwić sobie jakiś transport i mogą meble darmo brać.
Przyjechali, zaczynamy ładować - ławę, wersalki, komodę, szafę. Pani ogólnie szczęśliwa, uradowana, łzy w oczach, że wdzięczna, że dziękuje nam. Przyszło dwóch panów co pomagali to ładować i biorą telewizor. Mówię im, że to zostaje. Panowie ok, zostawili, biorą co innego i lecą.
Przychodzi ta wielce wdzięczna [P]ani.

[P] A telewizor?!
[J] No on zostaje, dla państwa są meble i łóżka.
[P] Ale ja chce jeszcze ten telewizor! Wy sobie możecie kupić, a ja?! Jak ja mam bez wiadomości żyć?! Tak nam pomagacie?!
[J] Nie stać nas na nowy telewizor, mówiliśmy pani, że mamy meble, nie było mowy o telewizorze.
[P] Gó**o mnie to obchodzi! Ku**a! Ja chce ten telewizor! Jak moje dzieci maja bajki oglądać?! Nie chce od was nic!

Kazała oddać meble. To się nazywa wdzięczność.

PS.
Meble dostała rodzina, która straciła wszystko w pożarze. Do dzisiaj dziękują za każdym razem kiedy się spotkamy gdzieś na zakupach.

Dobroczynność

Sklep mięsny. Przede mną starsza pani kupuje, potem już moja kolej.

Starsza pani marudziła, że ona chce tej szyneczki ze środka z nowego kawałka bo ten już zaczyna przysychać, tamta jest za droga i tak dalej. W końcu ekspedientka namówiła ją na jakiś schab z czosnkiem. Zapłaciła i grzebie się z pakowanie zakupów, pieniędzy, itp.
W tym czasie zaczęto mnie już obsługiwać co by czasu nie tracić. Kupiłam dwa rodzaje wędliny, nietanich.
Zapłaciłam, babka wyszła zaraz przede mną. Idąc do sklepu czułam jednak, że o czymś zapomniałam. Zaglądam do torby...
Okazało się, że starsza pani-oszczędna bezczelnie zarąbała mi jedną szynkę.
Już się wyjaśniło czemu, jak na babcie o lasce, tak szybko szła po wyjściu ze sklepu i patrzyła czy spoglądam w jej stronę.

Sklep mięsny

Wczorajsze przedpołudnie. Robię obiad. Dzwoni telefon. Jakaś (B)abka i (J)a.

(B) Dzień dobry, czy jest pani X?

(J) Dzień dobry. Mama nie może podejść teraz do telefonu.

(B) Ale jest pani X?

(J) A o co chodzi?

(B) Ja nazywam się...

Zamiast tego usłyszałam w sumie jakiś bełkot. Poprosiłam o ponowne przedstawienie się, ale również nie zrozumiałam. W tym momencie poczułam zapach przypalonej cebuli, więc rozłączyłam się i pobiegłam do patelni. Minęła minuta i znowu telefon. Ten sam numer.

(B) Dlaczego pani się chamsko rozłączyła?!?! Ja jeszcze nie skończyłam mówić!!

Wyjaśniłam, że obiad mi się palił. Babka znowu swoje:

(B) Jest pani X?

Mnie już szlag trafił...

(J) Mama śpi po nocce i nie mam pojęcia o której wstanie.

(B) Czy pani ma w ogóle o czymś pojęcie?!

I się rozłączyła.

Do dzisiaj nie wiem kim była rozmówczyni, w jakiej sprawie dzwoniła i nie wiem o czym jeszcze mam pojęcie...

Nazwa niezrozumiała przez telefon