Momencik, trwa przetwarzanie danych   loading-animation
Profil użytkownika

kluskaa

Zamieszcza historie od: 14 lutego 2017 - 9:38
Ostatnio: 19 stycznia 2018 - 13:03
  • Historii na głównej: 9 z 13
  • Punktów za historie: 1837
  • Komentarzy: 7
  • Punktów za komentarze: 53
 
zarchiwizowany

#81202

(PW) ·
| było | Do ulubionych
Nie wiem, czy kojarzycie tę aplikację na telefon, a mianowicie Snapchat, niektórzy pewnie tak. Dla tych, co jej nie znają: można w niej robić kilkusekundowe filmiki albo zdjęcia i udostępniać wszystkim, którzy Cię obserwują, albo jednorazowo wybranym osobom.

Mam znajomą z liceum (obecnie jesteśmy po 20), która jest chyba od tego uzależniona. Wstawia tam praktycznie każdy kawałek ze swojego życia. Brakuje chyba tylko zdjęć z toalety (na szczęście). Jest jedna rzecz, która mnie strasznie irytuje. Filmiki i zdjęcia, jak prowadzi samochód. Widać na nich licznik, zazwyczaj koło 100km/h, gdy jeździ na swoją uczelnię (jedzie tam drogą międzymiastową, więc ma "sposobność"). Za każdym razem, gdy widzę coś takiego, mam nadzieję, że w końcu ją zatrzymają. Często stoją na tej drodze, ale niestety jeszcze im się nie udało.

Skomentuj (3) Pobierz ten tekst w formie obrazka
Ocena: -4 (20)

#81006

(PW) ·
| Do ulubionych
Niedługo wyjeżdżam na święta do domu rodzinnego i tak mi się przypomniała historia z zeszłego roku.

Mieszkam ze współlokatorką. W zeszłym roku w tym okresie obie tylko studiowałyśmy - nie pracowałyśmy, więc do domów jechałyśmy na ponad dwa tygodnie.

Ja wyjechałam dzień przed nią i wróciłam dzień przed. Gdy weszłam do mieszkania, uderzył mnie potworny smród. Czułam już coś na klatce, ale nie sądziłam, że to od nas. Zaczęłam rozglądać się po mieszkaniu. W multicookerze (taki zamykany, elektryczny garnek) znalazłam ponad dwutygodniowe spaghetti mojej współlokatorki, które musiała zrobić tego dnia, którego wyjechałam. Było oczywiście z mięsem, dodatkowo na grzejnikach nie ma podzielników, więc grzeją cały czas na maksa i nie da się tego zmniejszyć. Smród był, jakby coś nam zdechło w mieszkaniu.

Wyszłam stamtąd jeszcze szybciej niż weszłam i pojechałam na noc do kuzynki, która mieszka niedaleko, a współlokatorce napisałam, że jednak wracam dzień później.

Może i byłam trochę piekielna, że nie sprzątnęłam tego, tylko pozwoliłam, żeby dalej gniło, ale kurde, to nawet nie było moje. I jak można zapomnieć o czymś takim, żeby zjeść coś lub chociaż wyrzucić do kosza?

Jestem ciekawa jej reakcji, gdy weszła do mieszkania.

Nie mówię, oczywiście, że ja jestem święta i mam zawsze idealny porządek, ale coś takiego?

Wróciłam od kuzynki następnego dnia, po południu, współlokatorka też była w mieszkaniu i już sprzątnęła. Oczywiście nadal śmierdziało. Zapytałam jej, co to za smród, powiedziała prawdę, a ja już nie ciągnęłam tematu dalej.

Współlokatorzy

Skomentuj (8) Pobierz ten tekst w formie obrazka
Ocena: 64 (116)

#81007

(PW) ·
| Do ulubionych
Mama (M) mojej przyjaciółki prowadzi salon kosmetyczny.

Sezon przedświąteczny jest najgorszy w całym roku. Jako że klientek jest więcej niż zazwyczaj, liczba piekielnych też jest większa. Będąc u niej w salonie i rozmawiając z nią, naliczyłam 3 główne typy piekielnych.

1.
Umawia się i nie przychodzi. Oczywiste. Do tego nie odbierają telefonów i nie odpisują na wiadomości. Szczęście w nieszczęściu, że chyba duma nie pozwala im pokazać się ponownie w salonie. Ale jednak godzina stracona.

2.
Ten widziałam na własne oczy, będąc ostatnio u M. Wpada klientka, okazuje się, żeby była zapisana na ponad godzinę temu. M mówi, że nie ma jak jej teraz obsłużyć, bo ma klientki, które przyszły o umówionej godzinie. Oczywiście awantura, że jak tak można. Ona zapisała się miesiąc temu i musi zostać obsłużona. M mówi, że nie ma takiej możliwości, bo wtedy musiałaby odwołać wizytę kogoś, kto przyszedł na czas i jedyne co, to może Panią powiadomić, gdy ktoś zrezygnuje. Obraza majestatu i, jak w punkcie 1, duma nie pozwala im pokazać się ponownie w salonie. Na szczęście.

3.
Zawsze 2 miesiące przed świętami M publikuje na stronie internetowej i Facebooku informację, że w okresie przedświątecznym należy zapisywać się wcześniej, przypomina też o tym osobiście. Oczywiście są osoby, które dzwonią tydzień przed i chcą się zapisać, najlepiej jeszcze na jutro. Często awantura, że powinno być dla niej wolne miejsce, bo ona zawsze przychodzi i M powinna wiedzieć. Bo M jest telepatką i pamięta klientkę, która była rok temu i wie, że ta na pewno przyjdzie w tym roku...

Nie wiem, czy te osoby nie potrafią czytać, czy mają po prostu taki zerowy szacunek do czyjejś pracy i czasu.

Skomentuj (1) Pobierz ten tekst w formie obrazka
Ocena: 57 (69)

#80691

(PW) ·
| Do ulubionych
Historia mojego kuzyna, dodana za jego zgodą.

Kuzyn miał dziewczynę. Super się dogadywali, sprawiali wrażenie wręcz pary idealnej.

Ostatnio dziewczyna zerwała z nim i śmiertelnie się na niego obraziła.
Dlaczego? Bo nie chciał iść z nią w przyszłym roku na koncert Guns N' Roses.
A to, że w dniu koncertu wypada pierwsza rocznica śmierci ojca i siostry kuzyna, było dla niej najwyraźniej niezbyt poważnym powodem.

Jak na to patrzę, to może nawet dla niego lepiej, że się rozstali.

Skomentuj (19) Pobierz ten tekst w formie obrazka
Ocena: 155 (219)
zarchiwizowany

#80652

(PW) ·
| było | Do ulubionych
Mieszkam w swoim mieszkaniu, ale ze współlokatorką (W). Ogólnie bardzo dobrze się dogadujemy. Jest tylko jeden minus. Nie wiem, czy to jej krótka pamięć, czy obrzydzenie do śmieci.

Sytuacja z zeszłego tygodnia.
Miałyśmy na swoich uczelniach wolne od 30.10 (pon.), do końca tygodnia. Ja w piątek 27.10 wyjechałam na tydzień do siostry (S), która mieszka w tym samym mieście, W wyjeżdżała w niedzielę (29.10).

Na szczęście postanowiłyśmy z S w poniedziałek (30.10) pojechać na basen. Zajechałyśmy do mnie po strój na basen. W drzwiach kuchni stały 2 worki ze śmieciami. Już trochę zalatywały (mamy w mieszkaniu bardzo gorąco, nie ma podzielników na grzejnikach). Śmieci różne, bo też te szybko gnijące. Nie mam pojęcia, jak W wyprodukowała w niecałe 2 dni tyle śmieci i czemu nie wyniosła ich, gdy wyjeżdżała.
Boję się, jak pachniałoby nasze mieszkanie, gdy nie przyjechałabym i ich nie wyrzuciła, obie miałyśmy wrócić 5.11, więc śmieci stałyby tam tydzień.

Najgorsze, że zdarza się to dość często, na szczęście, gdy widzę zawiązany worek to go wynoszę, gdy wychodzę.

Muszę z nią pogadać o tym. Znowu.

współlokatorka

Skomentuj (2) Pobierz ten tekst w formie obrazka
Ocena: -6 (22)
zarchiwizowany

#78057

(PW) ·
| było | Do ulubionych
Wiele się mówi o pokazywaniu zdjęć dzieci, często nagich na profilach na facebooku, czy innych mediach społecznościowych, co może przyciągać pedofili itd.

Opiszę coś innego, co widziałam ostatnio i chciałam też zwrócić uwagę rodziców, szczególnie dziewczynek, żeby bardziej pilnowali dzieci pod tym względem.

Jadę ostatnio przez osiedle. Pełno wąskich uliczek, więc rozglądam się dookoła, czy ktoś nie wyjeżdża. Na placyku zaraz obok ulicy znajdują się trzepaki. Pewnie większość z nas się kiedyś na takich bawiła. Ale do rzeczy na jednym z nich bawią się dwie dziewczynki, na oko 7/8 lat. Pogoda ciepła, więc obie w sukienkach. I tu właśnie ten "problem". Bawią i wieszają się na tym trzepaku tak, że widać wszystko, co mają pod sukienkami.

Nie żebym się czepiała, ale nie wiemy, kto kręci się po osiedlu i patrzy na nasze dzieci, więc pilnujmy ich i zwracajmy uwagę nawet na takie "pierdoły" jak strój w jakim wychodzą na dwór się bawić.

Skomentuj (2) Pobierz ten tekst w formie obrazka
Ocena: -13 (15)

#78018

(PW) ·
| Do ulubionych
Miałam ostatnio pewną sytuację. Osobiście nie czuję się winna, ale oceńcie sami.

W październiku 2016, pożyczyłam wujkowi samochód, nie ma znaczenia, gdzie nim jeździł, ale co ważne woził nim wiertarkę i dużo dużych wierteł. Akurat po tym jak mi go oddał, przeprowadziłam się jakieś 400 km, więc nie było okazji do rozmowy.

Ale do rzeczy. Z reguły nie używam bagażnika, zakupy kładę na tylne siedzenie i wierzcie mi lub nie, ale od października do kwietnia nawet nie otworzyłam bagażnika. W kwietniu właśnie wyjeżdżałam do rodzinnego miasta, a że bagaż miałam spory, to w końcu użyłam bagażnika. Po otwarciu znalazłam w nim ok. półmetrowe wiertło. Postanowiłam oddać je właścicielowi, będąc już u rodziców. Rodzice i wujek mieszkają w tym samym mieście, więc mając wolną chwilę podjechałam do niego.

On ucieszony, że nalazłam, bo myślał, że gdzieś zgubił, chociaż zdążył kupić nowe, zapasowe zawsze się przyda. Za to ciotka, oburzona, że dopiero teraz je oddaje, że jak tak mogłam przetrzymywać cudze rzeczy. W ogóle nie dała sobie wytłumaczyć, że nie miałam pojęcia o tym, że coś zostawił. Po tym, jak mi oddał samochód nie dzwonił, żeby zapytać, czy coś zostawił. Ciotka kazała mi oddać pieniądze za wiertło, które wujek sobie kupił, na szczęście on powiedział, że nie muszę, bo to nie moja wina, a dla studenta to jednak jest obciążenie (takie wiertło jak on używa kosztuje ok. 100zł, plus paliwo, bo w naszym mieście takich się nie kupi).

Od tej sytuacji widziałam się z nimi jeszcze kilka razy. Przy każdej sytuacji ona rozpowiada, że przeze mnie ponieśli koszta. Na szczęście reszta rodziny też jest normalna i poznała sytuację, więc trzyma moją i wujka stronę, a ciotka nadal utrzymuje, że powinnam im to oddać. Przestała się ze mną witać na rodzinnych spotkaniach, a gdy jesteśmy na osobności z jakiejś przyczyny, powtarza mi, że po mnie się tego nie spodziewała, że myślała, że rodzice inaczej mnie wychowali itd. Ja osobiście nie zamierzam oddawać tych pieniędzy. Co wy sądzicie?

Skomentuj (31) Pobierz ten tekst w formie obrazka
Ocena: 263 (283)

#77848

(PW) ·
| Do ulubionych
Wiele było historii o rodzicach, którzy nakładają na dzieci za dużo obowiązków i zajęć. Ja opiszę historię zupełnie odwrotną. Napisaną za zgodą przyjaciółki, bo jest to o niej.

Zazwyczaj mamy zachęcają swoje dzieci do różnych zajęć, dopingują, gdy dzieci próbują nowych zajęć i tak dalej. Ale nie matka mojej przyjaciółki.

Odkąd pamiętam Marta (moja przyjaciółka) nie miała żadnych zainteresowań. Często próbowałam ją zachęcać do tego co akurat robiłam (w przeciwieństwie do niej zmieniałam zainteresowania co chwila). Niestety szybko rezygnowała, jak się potem okazało, przez swoją matkę.

Osobiście byłam świadkiem kilku takich zdarzeń:

1. Pralinki.
Marta chciała zacząć robić domowe pralinki. Pożyczyłam jej potrzebne przyrządy (Jak pisałam, często zmieniałam zainteresowania, więc miałam mnóstwo rzeczy do przeróżnych zajęć, dodatkowo moja mama jest podobna pod tym względem, więc razem zebrałyśmy na prawdę dużo rzeczy). Znalazła jakieś przypisy w internecie i zrobiła. Wg mnie jak na pierwszy raz były bardzo dobre, ale niestety nie idealne. Od razu jej matka zaczęła: "ta za twarda", "ta za miękka", "ta ma za dużo nadzienia" i dalej w ten deseń. Jak się można domyśleć Marta od razu się zniechęciła i poprzestała na tym jednym razie.

2. Paznokcie hybrydowe.
Ja takie robię i Marta też chciała spróbować. Zostałam jej królikiem doświadczalnym. Wg mnie paznokcie też jej wyszły spoko jak na pierwszy raz. Długo się trzymały (dla zainteresowanych 3 tyg.), trochę wyszła na skórkę, ale wiadomo, że to jest do wypracowania. Jej matka zainteresowana tym, jak wyszło od razu zaczęła swój "koncert": "skórkę zalałaś", "tu zaraz odpadnie, zobaczysz" i tak dalej.

Było jeszcze kilka(naście) takich sytuacji, ale praktycznie wszystkie takie same. Marta coś zaczynała, jej matka krytykowała, Marta kończyła po pierwszym razie.

Dodam jeszcze, że jej matka nie znała się na żadnej z dziedzin, jakie próbowała Marta, a ta "historia" trwa praktycznie odkąd pamiętam.

Jak można być taką matką?

Skomentuj (42) Pobierz ten tekst w formie obrazka
Ocena: 180 (256)

#77481

(PW) ·
| Do ulubionych
Ludzka mentalność kiedyś mnie zabije...

Lubię kupować dużo, tzn. zamiast chodzić co kilka dni do sklepu po wodę, mleko i soki wolę jechać raz na jakiś czas do Makro albo Selgrosa i kupić po kilka zgrzewek wszystkiego.

Byłam ostatnio po takich zakupach, ale niestety zepsuł mi się wózek, którym zawsze to woziłam, więc pod blokiem postawiłam samochód blisko drzwi, zakupy postawiłam przy windzie i poszłam przeparkować samochód, żeby nie stać na środku.

Wracam i widzę, że jedną zgrzewkę soku taszczy po schodach sąsiadka (mieszka na parterze), na szczęście było to dla niej trochę za ciężkie, więc daleko nie uszła (kobita ok. 80 lat, zgrzewka 9 litrów soku).

Zwracam się do niej po moją własność. Co na to kobieta? Że nie mam żadnych dowodów na to, że to moje soki, a stały sobie przy drzwiach. Co z tego, że widziała, jak przenoszę to wszystko z samochodu do bloku, bo akurat wchodziła, gdy niosłam ostatnią zgrzewkę...

Taka przepychanka słowna trwała dobre kilka minut, aż sobie coś przypomniałam. Uświadomiłam ją o kamerach przy wejściu, dopiero wtedy łaskawie oddała mi to, co moje. Już nawet nie usłyszałam, tego co mruczała do siebie pod nosem, gdy poszła dalej.

Nawet nie wiem, jak to skomentować...

ludzie

Skomentuj (23) Pobierz ten tekst w formie obrazka
Ocena: 347 (363)

#77294

(PW) ·
| Do ulubionych
Jak można być takim debilem na drodze?!

Jechałam ostatnio autostradą. Tempomat ustawiony na 140km/h. Droga pusta, czasami coś mnie wyprzedzi.

Po drodze trafiłam na małą "kolumnę" aut jadących wolniej (kolejność w jakiej wyprzedzałam je: tir, tir, osobówka, autokar), więc standardowo patrzę, czy można wyprzedzać. Pusto, więc jadę.

Gdy byłam między osobówką, a autokarem widzę w lusterku, że zbliża się coś dość szybko i już z daleka mruga światłami, żebym już natychmiast zjechała z tego pasa, bo jemu tak strasznie się śpieszy! Odległość między wyprzedanymi pojazdami jest, ale za mała, żebym tam zjechała bez wymuszania na nich hamowania.

Gdy byłam już przodem mojego samochodu za końcem autokaru (więc nie było fizycznej możliwości, żebym mogła gdziekolwiek zjechać i ustąpić Królowi autostrady), podjechał z tyłu mnie tak blisko, że we wstecznym lusterku nie było widać nawet jego świateł.

Gdy wyprzedziłam autokar zjechałam na prawy, a on co? Oczywiście przede mnie i hamuje. Na szczęście refleks mam dobry i dzięki Bogu na lewym pasie nic nie jechało, więc szybko zjechałam, autokar też był w odległości takiej, że nic się niestało.

Jakim kretynem trzeba być, żeby robić takie rzeczy i narażać ludzi? Gdybym przy takiej prędkości wjechała w niego, raczej by ze mnie nic nie zostało...
Żałuję, że nie miałam w samochodzie kamery.

"kierowcy"

Skomentuj (27) Pobierz ten tekst w formie obrazka
Ocena: 279 (295)