Na wstępie zaznaczę, że nie wiem, czy to odgórne wytyczne w ZUS czy lokalny wymysł w moim mieście rodzinnym.

Moja matka musiała coś załatwić w ZUS. Pani urzędniczka poinformowała ją na wstępie, że tak, że ktoś sobie przychodzi i załatwia - to od przyszłego roku już nie będzie można. Trzeba sobie będzie zarezerwować wizytę przez Internet.

Na pierwszy rzut ucha brzmi dobrze. Aż sobie nie przypomnimy, jaka grupa wiekowa na ogół ma cokolwiek do załatwienia stacjonarnie w ZUS.

Na pytanie, czy będzie można zarezerwować wizytę telefonicznie - odpowiedź odmowna. Na miejscu też nie zarezerwujemy.

Co ma w takim razie zrobić emeryt nie obsługujący Internetu? Ma poprosić kogoś z rodziny.
Co jeśli nie ma rodziny? Ma poprosić kogoś innego.

A to wszystko dla ułatwienia życia petentom.

I ja się zgadzam, że sporej części życie ułatwi. Tylko zapomniano o pozostałych.

ZUS

W mojej spółdzielni mieszkaniowej wszelkie prace do 2000zł mogą być zlecane bez przetargu. W teorii - dobry pomysł, żeby nie opóźniać prac pilnych a mało kosztownych. W praktyce... Ech...

Od lat wszelkie prace związane z malowaniem oznaczeń na miejscach parkingowych zlecane były jednej z dwóch firm. Jedna z tych firm należała do męża, druga do żony. Średnia cena wymalowania jednego miejsca dla niepełnosprawnych oscylowała w granicach 1600zł.

Cena rynkowa takiej usługi u konkurencyjnych firm to około 800zł.

To może jakieś trwalsze to oznakowanie było? Może używają lepszej farby?

No właśnie nie. Oznakowanie malowane przez konkurencję wytrzymuje średnio 5 lat, oznakowanie malowane przez konsorcjum "Żona lub mąż(TM)" - średnio 2 lata.

Ale chociaż jest dobrze oznakowane?

No też nie. Straż miejska wezwana do ukarania kierowcy samochodu bawarskiej marki zaparkowanego bez karty na takim miejscu odstąpiła od czynności z powodu nieprawidłowego oznakowania. Otóż nowy wzór oznakowania został ustalony w 2015 roku, obowiązuje bezwzględnie od 2017. Tym czasem jeszcze w 2024 "Żona lub mąż(TM)" używało starego szablonu.

zlecenie znajomości cena

Dwa lata temu na dwóch ulicach w mojej okolicy powstały wyniesione przejścia dla pieszych. A więc powstała tam nowa nawierzchnia, oznakowanie, itp., itd. Koszt całości - ponad 400 tysięcy złotych.

Rok temu powstały kolejne wyniesione przejścia jednej z tych ulic, koszt tym razem 800 tysięcy złotych.

W tym miesiącu ruszyła wymiana nawierzchni na obu wspomnianych ulicach. Max dwuletnie, wyniesione przejścia dla pieszych zostały sfrezowane do gołego podkładu razem z resztą nawierzchni.

Oczywiście - chodniki, latarnie itp. "przydawki" składające się po części na te inwestycje zostały nieruszone, ale serio, nie można było poczekać te 2 lata i zrobić nawierzchnię za jednym razem? Najłatwiej się wydaje publiczne pieniądze.

inwestycje pieniądze marnowanie

O produkcji elektrośmieci będzie.

Teściowa zażyczyła sobie boomboxa, żeby miał radio, CD i najlepiej odtwarzacz kaset.

Poszliśmy z żoną do Mediaexperta, za troszkę ponad 200zł zakupiliśmy sprzęt znanej niegdyś marki JVC. Kaset nie ma ale ma CD, ma radio, jest prosty w obsłudze. Sprawdziliśmy na szybko - płyta gra, radio gra. W najbliższy weekend zawieźliśmy sprzęt. Teściowa szczęśliwa... przez dwa dni. Aż nie spróbowała posłuchać płyty, bo jak się okazuje - jak płyta jest dłuższa to piosenki zaczynają pod koniec przeskakiwać.

Sprzęt kupiony stacjonarnie, na zwrot bez podania przyczyny jest tydzień. Tydzień minął dawno zanim pojechaliśmy znowu do teściów. A więc reklamacja, serwis przysłał kuriera, kurier zabrał sprzęt. Po dwóch tygodniach kurier przywiózł nieszczęsnego boomboxa z powrotem, w pudełku oprócz sprzętu karteczka samoprzylepna z pieczątką serwisu i opisem, co zostało wymienione.

Może i zostało toto wymienione, ale jak przeskakiwało tak przeskakuje.

Reklamacja druga. Po dwóch tygodniach dostaliśmy z powrotem pieniądze.

Stwierdziliśmy, że może te 200zł to jednak za niski budżet. Zamówiliśmy Aiwę za ponad 400zł.

Muzyka odtwarzana z CD przeskakuje już od pierwszej piosenki. Zapakowaliśmy ustrojstwo z powrotem i odesłaliśmy na drugi dzień.

Wszystko sprawdzane rzecz jasna na kilku płytach.

Ja się pytam po jaką cholerę coś takiego produkować? Jeśli ktoś w dzisiejszych czasach kupuje sprzęt z możliwością odtwarzania CD - robi to prawdopodobnie po to, by słuchać muzyki z płyt CD. Mało kto raczej machnie ręką na takie niedociągnięcie ręką.

Jedziemy dzisiaj obczaić 20 letniego Panasonica z OLX.

Edit: Panasonic okazał się być bardziej 30 letni, za to w pełni sprawny i będzie zapewne teściowej służył jeszcze długo.

sprzęt grający

Parę miesięcy temu wracając ze spaceru z żoną i psem spotkaliśmy sąsiadkę trzymającą na rękach małego kotka. Sąsiadka spytała, czy nie kojarzymy czyj to kot - znalazła go pod blokiem głodnego i spragnionego, zostać u niej nie może, bo jej pies się na jego widok wścieka. Kota nie kojarzyliśmy, nasz pies też miłością do niego nie zapałał, więc przechowania nie mogliśmy zaproponować.

Sąsiadkę spotkaliśmy ponownie jakiś miesiąc później, spytaliśmy o kota. Znalazła mu na szczęście nowy dom. No i dowiedziała się, skąd się u nas pod blokiem wziął.

Dostała go od kogoś pani Grażyna z drugiego piętra. Pani Grażyna jest bardzo praktykującą alkoholiczką. Kot w domu miauczał, więc zamknęła go na balkonie. A potem poszła w tango i o kocie zapomniała.

Kotu po kilku dniach udało się zejść z drugiego piętra na ziemię, gdzie znalazła go wspomniana wcześniej sąsiadka.

Pani Grażyna zagadnięta przypomniała sobie, że faktycznie, był kot. Ale w sumie to ona go nie chce więc jak ktoś chce to niech bierze.

Co trzeba mieć w głowie, żeby powierzyć opiekę nad żywym stworzeniem osobie, która nie potrafi zaopiekować się sobą?

Historia kerownika https://piekielni.pl/91871 przypomniała mi sytuację.

Pracowałem kiedyś w firmie świadczącej usługi dla post peerelowskiego molocha. Biuro mieliśmy w jednym z ich budynków, cała nasza ekipa w miarę wtedy była dosyć młoda, ludzie 25-35 lat.

W ramach restrukturyzacji przyszło do nas parę osób od zleceniodawcy - tam były cięcia, u nas przyjęli ich z otwartymi rękami jako tych znających branżę. Między innymi był Leszek, facet koło 60-tki. Leszek lubił na każdym kroku opowiadać, jak to z niejednego pieca chleb jadł i całą branżę ma w małym paluszku.

Jakoś po miesiącu Leszek koło południa przyszedł do naszej części biura z tekstem "chłopaki, chodźcie zobaczyć co znalazłem w szafie". No to idziemy.

Na miejscu zamiast do szafy Leszek podchodzi do swojego plecaka i wyciąga flaszkę wódki.

Mina mu zrzedła, gdy jednogłośnie stwierdziliśmy, że sorry, schowaj to, jesteśmy w pracy.

Za chwilę zaczęły się pielgrzymki z innych pięter (czyli z jego byłej firmy) do Leszka. Szczerze nie wiem, ile on tych flaszek w plecaku pomieścił.

Podobne pielgrzymki miały miejsce średnio raz w tygodniu. W inne dni Leszek potrafił zniknąć na pół dnia na innych piętrach.

Po kolejnych dwóch miesiącach Leszek był bardzo zdziwiony, że nie przeszedł okresu próbnego.

praca alkohol

Znowu o paczkomatach będzie. Tym razem o tych oryginalnych, prawilnych, z InPostu.

W okresie przedświątecznym / poblackfridayowym zwykle paczkomat najbliżej mnie jest przepełniony. Zdarza się więc przekierowanie paczek do innych paczkomatów. Luzik, i tak chodzę z psem, przejdę się dalej, odbiorę.

Problem się zaczyna, gdy przekieruje mi paczkę do jednego z dwóch paczkomatów przy pobliskich biurowcach.

Paczkomaty są oddalone od siebie o 80 m w linii prostej. Jest to na tyle blisko, że stojąc przy jednym możemy otworzyć z aplikacji skrytkę w tym drugim. A wtedy, jeśli akurat furtka w płocie je oddzielającym jest zamknięta, trzeba popylać już 300 m naokoło i trzymać kciuki, żeby nam nikt paczki nie zajumał.

"Trzeba czytać opis paczkomatu w takim razie!" ktoś mógłby powiedzieć. Jeden ma w opisie "przy wjeździe do parkingu podziemnego", drugi "przy biurowcu X". Problem w tym, że wjazdy do parkingów podziemnych są zarówno przy jednym jak i drugim, a biurowiec X nie ma swej nazwy widocznej nigdzie na pierwszy rzut oka.

"To może zdjęcie" - ktoś mógłby zaproponować. Na obu w tle znajduje się ten sam biurowiec (żeby było śmieszniej - nie jest to biurowiec X), zdjęcia łudząco podobne do siebie.

InPost nie raczy też namalować numerka paczkomatu w żadnym widocznym miejscu. Napisałem do InPostu. Ponoć jest to widoczne gdzieś na ekranie, oni problemu nie widzą.

Ja nauczyłem się już, żeby z tamtych paczkomatów otwierać skrytkę przez ekran paczkomatu, nie przez aplikację. Ale co roku widzę w tamtym miejscu masę ludzi ganiających panicznie między dwoma punktami.

paczkomaty

Paczkomaty, jako świetny wynalazek, wdarły się przebojem w nasze życie. Coraz więcej firm kopiuje to rozwiązanie z lepszym lub gorszym skutkiem. Jak się łatwo domyśleć po stronie, na której jesteśmy - będzie o tych gorszych.

Mowa o DPD we współpracy z Żabką.

Niejednokrotnie zamawiałem już paczkę do odbioru w pobliskiej Żabce, ale teraz żona nieopacznie zamówiła paczkę do AUTOMATU w Żabce. Tak, DPD postawiło swój automat w środku Żabki. W czym problem?

Żabka ta znajduje się na parterze 10 piętrowego budynku. Wszystkie lokale na parterze tego budynku mogłyby spokojnie reklamować się jako miejsca wolne od 5G, 4G, 3G i jakiegokolwiek G. W sensie - zasięg telefonii komórkowej jest tam znikomy, Internetu - żaden.

Automaty DPD mają natomiast to do siebie, że nie mają żadnego wyświetlacza i klawiatury, odbiór należy wyklikać w aplikacji. Aplikacja potrzebuje Internetu. Żeby automat oddał paczkę - musisz stać przy automacie, który znajduje się bliżej zaplecza niż drzwi wejściowych.

Rozumiecie problem?

W dniu dzisiejszym po trzeciej nieudanej próbie odbioru poprosiłem przemiłą panią kasjerkę o pomoc. Pani przedstawiła mi procedurę:

1. Otwieramy drzwi do Żabki na oścież, blokujemy blokadą.
2. Łapiemy zasięg Internetu, klikamy "Odbierz paczkę".
3. Z telefonem w ręce BIEGIEM lecimy do automatu, żeby załapał że jesteśmy w jego pobliżu.
4. Trzymamy kciuki żeby się udało.

Zadziałało za drugim podejściem, ale do tego automatu nic nigdy więcej nie zamówię.

paczkomat zasięg

Moja firma daje pracownikowi możliwość zamówienia sobie potrzebnego do pracy sprzętu przez specjalny portal.

Na początku września złożyłem dwa zamówienia w odstępie dwóch dni. Pierwsze doszło po niecałym tygodniu, na drugim zależało mi mniej więc sprawdzałem status raz w tygodniu i ostatecznie o nim zapomniałem.

Na początku października szykując się do 3 tygodniowego urlopu przypomniałem sobie o tym nieszczęsnym zamówieniu. Spytałem człowieka odpowiedzialnego za akceptację o co chodzi.

Okazało się, że moja firma wypowiedziała właśnie umowę temu dostawcy sprzętu ze względu na opóźnienia w dostawie. A co do mojego zamówienia to zostałem przekierowany do innej osoby.

Osoba, do której zostałem przekierowany przekierowała mnie jeszcze dalej, uroki korporacji. W końcu dostałem zapewnienie, że ktoś zajmie się sprawą. Jeszcze raz napisałem kiedy jestem na urlopie i kiedy wracam.

Wróciłem dzisiaj, 28 października. Na mailu znalazłem info, że moje zamówienie zostało wysłane 11 października. 16 października kurier nie zastał mnie w domu (a to niespodzianka) i przekierował paczkę do punktu UPS. Niestety, nie raczył napisać, do którego. Dzwoniłem na infolinię UPS - pani nie znajduje przesyłki po adresie, a numer przesyłki nie jest zgodny z numeracją stosowaną przez UPS.

Poinformowałem osobę z mojej firmy, napisałem maila do dostawcy. 10 minut później dostałem info odnośnie numeru przesyłki i punktu odbioru (na szczęście 15 minut piechotą ode mnie a nie na drugim końcu miasta). Więc prawdopodobnie happy end. Ale już się nie dziwię, że moja firma rozwiązała umowę z tym dostawcą.

firma

Przypomniało mi się po przeczytaniu https://piekielni.pl/91351.

Ładnych parę lat temu szedłem sobie z psem. Pies zdecydowanie obronny - z 7 kg żywej wagi, wówczas z 13 lat na karku, więc w razie czego trzeba go bronić. Nauczony przykrymi doświadczeniami wypatrywałem więc innych psów na horyzoncie, żeby zawczasu reagować.

Zobaczyłem w odległości jakichś 100m kobietę idącą przez łąkę, zdawało mi się, że koło niej w wysokiej trawie mignął mi psi ogon. Skupiłem więc wzrok w tamtym kierunku - co to za pies, czy się znamy...

- E, ty! Poje..ny jakiś jesteś? - słyszę niespodziewanie od tej pani.
- Co? - zdążyłem spytać
- Co się k..a gapisz po..ie? Spier..j! - oświadczyła niewiasta pokazując mi środkowy palec.

Wzruszyłem ramionami, popukałem się w czoło i poszedłem w kierunku domu odprowadzany stekiem wyzwisk.

Jakiś rok później - idę znowu z psem przez osiedle, przed sobą (tym razem wyraźnie) widzę małego, czarnego psa wlokącego się łapa za łapą. Kawałek za nim idzie kobieta - nie skojarzyłem jej nijak. Z przeciwka idzie starsza pani ze swoim yorkiem. Starsza pani spotyka się z małym czarnym, uśmiecha się do niego, zaczyna standardowe "o jaki ty śliczny" wyciągając rękę. W tym momencie kobieta się odpala i rozpoznaję głos i ton...

- Odpie*l się od mojego psa, stara babo! Swojego sobie macaj! Spie*j ode mnie! Durna prukwa!

Mijam się za chwilę ze starszą panią, wymieniamy zażenowane spojrzenia. Nasze psy się witają. Za chwilę dochodzę do małego czarnego, może to moja nadinterpretacja ale mam wrażenie, że jego wzrok mówi "jest mi strasznie smutno".

Parę razy jeszcze potem widziałem tą kobietę z tym psem na osiedlu. Pies za każdym razem wyglądał, jakby miał depresję.

pies psiarze